ಯಾವುದೇ ಫಲಿತಾಂಶ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಪದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕವಿತೆಗಳು ಕೇವಲ ಪದಗಳ ಗೊಂಚಲಲ್ಲ; ಅವು ಮೌನದ ಭಾಷ್ಯಗಳು. "ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ" ಓದಿದಾಗ, ಪ್ರತಿ ಸಾಲಿನ ನಡುವಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

"ಹುಳುವಿಗೆ ತನ್ನ ಹುಳಿ ರುಚಿ, ಮೃಗಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮಾಂಸ ರುಚಿ" — ಡಿ.ವಿ.ಜಿ. ಅವರ ಈ ಸಾಲು ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ನಗುವಿನ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತದೆ.