ಪದ್ಮಭೂಷಣ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ ಸಂತೇಶಿವರ ಲಿಂಗಣ್ಣಯ್ಯ ಭೈರಪ್ಪ — ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಪ್ರತಿಮ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ. ಪರ್ವ, ವಂಶವೃಕ್ಷ, ಆವರಣ ಸೇರಿ ಇಪ್ಪತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾನವ ಸ್ಥಿತಿಯ ಆಳ ಪರಿಶೋಧಿಸಿದ ಲೇಖಕರ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ.
ಮುಂದೆ ಓದಿ →ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ ಮಹಾಕಾದಂಬರಿ "ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು" ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿ ಅಲ್ಲ — ಅದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಹೆಮ್ಮೆ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾಡು, ಜನ, ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಈ ಕಾದಂಬರಿ ಪ್ರತಿ ಕನ್ನಡ ಓದುಗರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಮುಂದೆ ಓದಿ →ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕವಿತೆಗಳು ಕೇವಲ ಪದಗಳ ಗೊಂಚಲಲ್ಲ; ಅವು ಮೌನದ ಭಾಷ್ಯಗಳು. "ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ" ಓದಿದಾಗ, ಪ್ರತಿ ಸಾಲಿನ ನಡುವಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೌನ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮೌನ.
ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ಬೆಳೆದ ಕುವೆಂಪು ಅವರಿಗೆ ಮೌನ ಎಂದಿಗೂ ಅನಾಥ ಭಾವವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ತಾಯ ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ. ಅವರ "ಬೆಳಗು" ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಮೌನದ ಒಳಗಿನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತವೆ.
ಮುಂದೆ ಓದಿ →"ಹುಳುವಿಗೆ ತನ್ನ ಹುಳಿ ರುಚಿ, ಮೃಗಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮಾಂಸ ರುಚಿ" — ಡಿ.ವಿ.ಜಿ. ಅವರ ಈ ಸಾಲು ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ನಗುವಿನ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ ಕೇವಲ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಗ್ರಂಥವಲ್ಲ; ಅದೊಂದು ಜೀವನದ ಜೊತೆಗಾರ.
ಡಿ.ವಿ. ಗುಂಡಪ್ಪ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಈ ೯೪೫ ಚತುಷ್ಪದಿಗಳು ಕನ್ನಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳವಾದ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತವೆ: ಸಂದೇಹ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕಾರ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ.
ಮುಂದೆ ಓದಿ →ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಷೆಗೆ ತರುವುದು ಎಂದರೆ ಅದರ ಆತ್ಮವನ್ನು ಬೇರೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ರಾಮಾನುಜನ್ ಅವರ "ಸ್ಪೀಕಿಂಗ್ ಆಫ್ ಶಿವ" ಓದಿದಾಗ ಈ ಸತ್ಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ರಾಮಾನುಜನ್ ಅವರ ಅನುವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ಕೇವಲ ಪದಗಳನ್ನು ಅನುವಾದಿಸಲಿಲ್ಲ; ಭಾವನೆಗಳ ಆಕಾರವನ್ನೇ ಮರು-ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.
ಮುಂದೆ ಓದಿ →